op
×
ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Λόφοι Φιλοπάππου

Εναλλακτικές Συλλογικότητες, Οικολογικές - Περιβαλλοντικές Οργανώσεις - Αειφορία

"Η δράση των κατοίκων για του Φιλοπάππου περνά μέσα τόσο από την ατομική συμμετοχή, όσο και από τη συλλογική δράση. 
Η κεντρική διαδικασία αποφάσεων είναι οι συνελεύσεις κατοίκων μέσα από τις οποίες έβγαινε πάντα μια συντονιστική επιτροπή. 

Η Συντονιστική και η δράση των κατοίκων εν συντομία

"Η Συντονιστική Επιτροπή του Φιλοπάππου" γεννήθηκε από λαϊκή συνέλευση των κατοίκων τον Νοέμβριο του 2002, όταν άρχισαν τα έργα περίφραξης του Λόφου στο πλαίσιο της Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας. 

Συντονίζει τις ενέργειες των κατοίκων για την προστασία του Φιλοπάππου ως ελεύθερου χώρου, χώρου πρασίνου και χώρου ιδιαίτερης καλλιτεχνικής αξίας. 

Ανανεώνεται στις τακτικές λαϊκές συνελεύσεις, περίπου δύο με τρεις φορές τον χρόνο. Είναι ανοικτή σε όσους ενδιαφέρονται. 



Συνοπτικά, οι κάτοικοι των περιοχών περί τον Λόφο Φιλοπάππου έχουν αναδείξει και τεκμηριώσει τα θέματα που αφορούν τον λόφο, τα οποία είναι πολλά, περίπλοκα και αρκετά από αυτά χρονίζοντα.




Έχουν δρομολογήσει κάθε δυνατή θεσμική ενέργεια ενώ με κινηματικό τρόπο έχουν κρατήσει τον χώρο ανοικτό, σε αξιοπρεπή κατάσταση και ενισχύουν και προφυλάσσουν την βλάστηση. 

Έχουν πολλαπλώς επίσης θέσει το θέμα της επιβίωσης των Έργων Ακροπόλεως – Φιλοπάππου του Δημήτρη Πικιώνη. 

Συμμετέχουν ενεργά στο Παναττικό Δίκτυο Κινημάτων και στην Επιτροπή Ελεύθερων Χώρων. 




Ο Λόφος Φιλοπάππου (Δείτε την θέα)

Ο λόφος του Φιλοπάππου έχει έκταση 700 στρέμματα, περίπου το μισό της συνολικής έκτασης της Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων. 
Είναι ο μεγαλύτερος και ωραιότερος ελεύθερος χώρος του κέντρου της πρωτεύουσας, σημαντικός βιότοπος και η νοτιότερη απόληξη του συμπλέγματος Υμηττός / Πανεπιστημίου / Πάρκο Συγγρού / Ριζάρειο / Βυζαντινό Μουσείο- Ωδείο /Εθνικός κήπος / Στήλες του Ολυμπίου Διός, Ακρόπολη /Φιλοπάππου. 

Περικλείει διάσπαρτες αρχαιότητες, κυρίως λαξεύματα στους βράχους. Τον λόφο κοσμούν τα Έργα Ακροπόλεως – Φιλοπάππου του αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη, τα οποία έχουν κηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. 

Τα Έργα καλύπτουν έκταση 85 στρεμμάτων και περιλαμβάνουν λιθόστρωτους δρόμους και μονοπάτια, χώρους στάσης και θέασης, πράσινο και τέλος, δύο μικρά χτίσματα, καταξιωμένα στη συνείδηση όλων μας, τον Άη-Δημήτρη Λουμπαρδιάρη και το Αναπαυτήριο (την γνωστή μας καφετέρια) — όλα χειροποίητα. Αναπόσπαστο μέρος του έργου Πικιώνη είναι και η μελετημένη από τον ίδιο φύτευση του λόφου. 

Τί χρειάζεται να γίνει στου Φιλοπάππου

Να διασφαλιστεί θεσμικά η λειτουργία του ως ελεύθερου χώρου Να διασφαλιστεί η επιβίωση και ορθή χρήση των Έργων Ακροπόλεως-Φιλοππάπου του Δημήτρη Πικιώνη. 

Να διασφαλιστεί η καλή κατάσταση του Άλσους: αυτό, εκτός από την φροντίδα του πρασίνου και της πανίδας, επιβάλλει να αποτραπεί η οποιαδήποτε μελλοντική δραστηριότητα, οικοδομική, φωτισμού, ανοίγματος δρόμων, η οποία θα πρόσθετε φόρτο επιζήμιο για το οικοσύστημα του λόφου. 

Να αποδεχθεί ο Δήμος Αθηναίων την περιουσία του στην περιοχή Διονύσου (13 στρεμμάτων) ώστε να γίνουν τα αναγκαία βήματα για την αποκατάσταση του θεσμικά κατοχυρωμένου κοινόχρηστου χώρου πρασίνου σε αυτήν την περιοχή. 



Ιστορικό των προβλημάτων στο Λόφο Φιλοπάππου και της δράσης των κατοίκων

Η Ενοποίηση των Αρχαιολογικών Χώρων ήταν μία μεγαλειώδης σύλληψη, αλλά η ευθύνη για την υλοποίηση της έλαχε σε ανθρώπους ανεπαρκείς με αντίστοιχα αποτελέσματα. 

Στην περίπτωση του Φιλοπάππου, η Ενοποίηση λειτούργησε ως τρόπος απορρόφησης κονδυλίων, υλοποιήθηκε εν γένει αυθαίρετα, χωρίς τις αναγκαίες από τον νόμο άδειες και με (παρανόμως, εννοείται) ετεροχρονισμένους περιβαλλοντικούς όρους, και συμποσούται στα σημεία που αναφέρονται στην συνέχεια. 

Ταυτόχρονα, περιγράφεται η σημερινή κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί από μία σειρά παράγοντες συμπεριλαμβανομένης και της δράσης των κατοίκων: περίφραξη του Φιλοπάππου (3,5 χιλιόμετρα μήκος!!!) και προσπάθεια του ΥΠ.ΠΟ. να περιορίσει δραστικά την παραδοσιακά ελεύθερη πρόσβαση στο σύνολο του χώρου. 



Η επίσκεψη θα γινόταν υπό όρους και μόνο την ημέρα στην καλλίτερη περίπτωση, και στην χειρότερη, αντί του ενιαίου εισιτηρίου της Ενοποίησης (σημερινό κόστος 12 Ευρώ). Αυτά απεσοβήθηκαν λόγω της ισχυρής αντίδρασης των κατοίκων, οι οποίοι σε αλληπάλληλες λαϊκές συνελεύσεις έριξαν σημαντικό μέρος της περίφραξης. 

Το 2007 και 2008, επί κυρίων Ζαχόπουλου και Λιάπη, το ΥΠ.ΠΟ. επανήλθε κηρύσσοντας τον λόφο οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο, οδηγώντας τον δηλαδή από θεσμική άποψη στην κατάσταση που είναι η Ακρόπολη. 

Οι κάτοικοι αντέδρασαν και κινηματικά αλλά και θεσμικά και εκκρεμεί η εκδίκαση στο ΣτΕ της αίτησης ακύρωσης της εν λόγω υπουργικής απόφασης, κατασκευάστηκαν βαρύτατες, μη αναστρέψιμες εγκαταστάσεις για να στεγάζουν υπαίθριες εκθέσεις γλυπτικής μέσα στο Άλσος σε χώρο που παραδοσιακά χρησιμοποιείτο από τη γειτονιά (Μακρυγιάννη-Γαργαρέτα-Κουκάκι-Πετράλωνα) — οι εγκαταστάσεις αυτές δεν έχουν αδειοδοτηθεί από την Πολεοδομία, όπως θα έπρεπε υπήρχαν σχέδια για την ανέγερση θεάτρου 1000 θέσεων, πάλι μέσα στο Άλσος με τα συμπαρομαρτούντα καφενεία, δρόμους κλπ. 

Αυτό απεφεύχθη λόγω της αντίδρασης των κατοίκων καταστροφή του χώρου στάθμευσης στο Διόνυσο. Ο χώρος είχε διαμορφωθεί από την ομάδα του Βασιλειάδη το 1963-64 και ήταν καλυμένος με πλάκες από γρανίτη Βεζουβίου. Έδενε εξαιρετικά με τα Έργα Ακροπόλεως-Φιλοπάππου του Πικιώνη. 



Αυθαίρετα, χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη του χώρου, δηλαδή του Δήμου Αθηναίων, το ΥΠ.ΠΟ. του κυρίου Βενιζέλου μετέτρεψε τον πλακόστρωτο χώρο σε τσιμεντόστρωτη αποβάθρα αποβίβασης-επιβίβασης για τα τουριστικά λεωφορεία. της Ακρόπολης ενώ κόπηκαν όλα τα δέντρα και οι θάμνοι που ήσαν εκεί στον ίδιο χώρο του Δήμου Αθηναίων χτίστηκε από το ΥΠ.ΠΟ. πωλητήριο αντιγράφων, με ψευδή δήλωση του μηχανικού ότι ο χώρος είναι δημόσιος, αντί δημοτικός. 

Αν και προβλεπόταν στα έργα της Ενοποίησης η αποκατάσταση του Αναπαυτηρίου του Πικιώνη, δυστυχώς δραχμή δεν δόθηκε για αυτόν τον σκοπό — ενώ δαπανήθηκαν 500 εκατομύρια δραχμές στην περίφραξη!!! 



Εκείνη την εποχή, το Αναπαυτήριο λειτουργούσε υπό την κα Κανέλου, η οποία είχε καταπατήσει και ένα στρέμμα από τον αρχαιολογικό χώρο της Πνύκας και το υπενοικίαζε για δεξιώσεις. Αυτό το έκανε η κα Κανέλου για μια δεκαετία τουλάχιστον χωρίς να βρει το παραμικρό εμπόδιο από το, κατά τα άλλα, πολύ ευαίσθητο στους κατοίκους ΥΠ.ΠΟ. Το 2005, οι κάτοικοι έκαναν μήνυση κατά παντός υπευθύνου για αυτήν την καταπάτηση καθώς και για τις φθορές στο Αναπαυτήριο, η οποία θα εκδικαστεί το Μάρτιο 2009. Εν τω μεταξύ, η κα Κανέλου έπαψε να νοικιάζει το Αναπαυτήριο. 

Έπρεπε να αντιδράσουν οι κάτοικοι για να αρθεί μια τόσο κραυγαλέα καταπάτηση αρχαιολογικού χώρου (της Πνύκας!!!). 

Επιπλέον, οι κάτοικοι έχουν οργανώσει σειρά δράσεων για το θέμα των Έργων: ημερίδα με την συνεργασία της Ελληνικής Εταιρείας για την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς (Απρίλιος 2005) έχουν λειτουργήσει δωρεάν το καφενείο στον Λουμπαρδιάρη σε διαφορετικές περιόδους ζητώντας την ορθή επαναλειτουργία του έχουν απευθυνθεί σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς με σχετικά διαβήματα. 




Ανεξάρτητα από την Ενοποίηση στο Λόφο Φιλοπάππυ ισχύουν ακόμ η τα εξής απαράδεκτα: 

Διόνυσος: Παράνομες επεκτάσεις από το 1995 χωρίς καμία άδεια. Λειτουργία παρασκευής φαγητού (catering) στον αρχαιολογικό χώρο. Καταπάτηση του δημόσιου χώρου στάθμευσης

Ο Διόνυσος, το γνωστό εστιατόριο πολυτελείας, είναι αυθαίρετο που χτίστηκε από τον ΕΟΤ σε γήπεδο που ανήκει στον Δήμο Αθηναίων, είναι εντός της πράσινης γραμμής και προορίζεται για Άλσος και πλατεία. 

Ο Δήμος δεν έχει αποδεχθεί αυτό το περιουσιακό του στοιχείο παρόλο που υπάρχει πλήρης νομική τεκμηρίωση για το θέμα, συνταγμένη με παραγγελία του ΥΠ.ΠΟ. Το ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής εκμεταλλεύεται το Δημόσιο, είτε ως ΕΟΤ και αυθαίρετα κτίζει τον Διόνυσο, είτε ως ΥΠ.ΠΟ. και αυθαίρετα πάλι κτίζει το Πωλητήριο και το τσιμεντένιο χώρο αποβίβασης-επιβίβασης. 

Οι κάτοικοι έχουν δώσει σκληρόν αγώνα για να αποκατασταθεί η νομιμότητα σε αυτόν τον χώρο που απαλλοτριώθηκε για να γίνει κοινόχρηστο άλσος και έγινε καθαρό μπετό: έχουν τεκμηριώσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής εξαντλητικά έχουν ακυρώσει στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών άδεια της Πολεοδομίας που εκ των υστέρων προσπαθούσε να νομιμοποιήσει τις αυθαίρετες επεκτάσεις του Διονύσου έχουν θέσει το θέμα της ιδιοκτησίας του χώρου και στο Δήμο Αθηναίων και στο ΣτΕ έχουν οδηγήσει τους υπεύθυνους για αυτά υπαλλήλους της Πολεοδομίας σε δίκη (εκδικάζεται στις 8 Απριλίου 2009) 

Μέχρι στιγμής με τη δράση τους έχουν φέρει το Διόνυσο σε τέτοιο καθεστώς ώστε να αποκλείονται άλλες επεκτάσεις. 

Θα αγωνιστούν ώστε να ισχύσουν συνθήκες νομιμότητας στην περιοχή και να αποδοθεί στους κατοίκους σαν κοινόχρηστος χώρος που είναι.

Πράσινο: ο υπεύθυνος για το ευ ζην του Άλσους Δήμος Αθηναίων έχει αφήσει τον χώρο έρμαιο των αλλεπάλληλων ξηρασιών και των ασθενειών που πλήττουν τα κωνοφόρα. 

Οι κάτοικοι έχουν προχωρήσει σε δενδροφυτεύσεις, για τις οποίες διώκονται απο την Αρχαιολογική Υπηρεσία(!!!!!) και συντηρούν τα δενδρύλια σε συνθήκες πρωτόγονες καθώς ο Δήμος έχει κόψει την υδροδότηση του Λόφου τελείως από τον Αύγουστο του 2008. πυρόσβεση: προβλεπόταν στα έργα της Ενοποίησης αλλά δεν έγινε τότε. Το καλοκαίρι του 2008, αφού είχε κλάψει η Ελλάδα τον Γράμμο, την Πελοπόννησο, την Εύβοια, την Πάρνηθα, την Πεντέλη και τον Υμηττό, το ΥΠ.ΠΟ. έβαλε κρουνούς που, μέχρι στιγμής, δεν έχουν νερό!!!

Καθαριότητα: ύστερα από πολλαπλούς καθαρισμούς του Λόφου από τους κατοίκους και έκθεση των σκουπιδιών στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ο Δήμος ασχολήθηκε με την καθαριότητα του λόφου, όχι άψογα, αλλά σίγουρα πολύ καλύτερα από πριν Πυροφυλάξεις: οι κάτοικοι σε περιόδους μεγάλου κινδύνου –τέτοιες ήταν το καλοκαίρι του 2007 και, ειδικά για τον Λόφο το καλοκαίρι του 2003 όταν έγιναν 17 εμπρησμοί– κάνουν πυροφυλάξεις όλην την νύχτα ακόμη και όλο το 24ωρο. Υ.Γ. Όσα αναφέρονται στο κείμενο είναι απολύτως τεκμηριωμένα με δημόσια έγγραφα. 



Και αυτή είναι μια από τις ιδιαιτερότητες της Συντονιστικής επιτροπής και των φίλων του λόφου. Ότι δηλαδή έχουν δουλέψει τόσο συστηματικά και σε αυτό το επίπεδο, που μπορούν να καταγγέλλουν επώνυμα και ευθέως τους υπεύθυνους για αξιόποινες πράξεις, χωρίς οι τελευταίοι να τολμάνε να προβούν σε οποιαδήποτε μήνυση."

Οι Λόφοι Φιλοπάππου είναι δίκτυο της Κοινωνικής Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας στην Αττική για την προστασία του Φιλοπάππου ως ελεύθερου χώρου.





Στοιχεία επικοινωνίας:
Φιλοπάππου, Αθήνα 117 41, Ελλάδα
lofoi_filopappou@yahoo.gr
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×